Vertrouwen in de democratie

De Freie Universität Berlin heeft onderzocht hoe de Duitse bevolking denkt over de democratie. De onderzoekers behoren duidelijk tot de gegoede klasse die weinig of geen contacten heeft met de grote massa. Zij waren namelijk geschokt over de resultaten.
Zo’n 61% van de Duitsers vindt dat hun stem geen enkele invloed heeft, omdat de stem van het bedrijfsleven toch allesbepalend is. Dat is inderdaad schokkend voor mensen die tot die invloedrijke klasse behoren. Al die moeite om in verkiezingstijd te flyeren en op te treden in debatten, al die bezoekjes aan buurten om de bevolking zalvend toe te spreken dat er echt goed naar hen geluisterd wordt en dat zij hun stinkende best voor hen zullen doen, dat alles doen zij dus voor niets. Bijna tweederde gelooft hen niet.
In de voormalige DDR blijkt de democratie al helemaal niet populair, 59% ziet meer in een socialistisch of communistisch systeem. Maar dan wel met de juiste mensen in de leiding. De 45 jaar onder communistisch bewind blijkt zo slecht nog niet te zijn geweest in vergelijking met het huidige neoliberale democratische model. Wellicht was het communisme een prima model geweest als het niet de vele oud-nazi’s waren die zich (opnieuw) een plek in de leiding wisten te verwerven.
Volgens bijna eenderde van de Duitsers ziet de toekomst er nog veel slechter uit. Zij zien de macht van het bedrijfsleven dermate groot worden dat zij vrezen voor een dictatuur. Die angst wordt vooral gevoed door de toegenomen controle, de geschiedenis heeft hen geleerd waar dat toe kan leiden. Overigens is de privacy er veel beter beschermd dan bij ons. En dan is er maar liefst 16% van de Duitsers die vindt dat kapitalisme per definitie naar fascisme leidt.
In ons land was het vertrouwen in de democratie altijd groot. Onder paars werd dat echter snel minder, met de opkomst van Fortuyn als resultaat. Maar de stap van Diederik Samsom om het huidige kabinet mogelijk te maken heeft het vertrouwen helemaal opgeblazen.
In Griekenland heeft de kiezer nog eenmaal haar geloof in de democratie geuit door niet het fascistische Gouden Dageraad, maar het linkse Syriza in het zadel te helpen. Daar moet Europa blij mee zijn en voorzichtig mee omspringen. Want mocht het Syriza niet lukken om haar beleid enigszins uit te voeren, dan staan de kolonels klaar en zal een nieuwe Franco in Spanje en een Salazar in Portugal volgen. En in Frankrijk zal dan tot tevredenheid van Wilders Le Pen de klok 70 jaar terug zetten.

Geef een reactie