Godwin-taboe ook op 4 mei

Op 4 mei worden wij geacht allen, burgers en militairen, te gedenken die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en daarna in oorlogssituaties en vredesoperaties. Zo heeft het Nationaal Comité 4 en 5 mei het omschreven.
De eerste decennia na de oorlog werden officieel alleen de militairen en verzetsmensen herdacht die hun leven hadden gegeven voor onze vrijheid. Pas in de zestiger jaren kwamen de Joodse slachtoffers in beeld en stilaan ook de vermoorde Roma en Sinti.
Veelzeggend dat daar eerder liever niet bij werd stil gestaan. De houding van veel Nederlanders was in de oorlogsjaren niet echt iets om trots op te zijn en erg begaan met de vermoorde landgenoten waren de meeste Nederlanders evenmin. Dat de foutste krant van Nederland, de Telegraaf, na een verschijningsverbod(!) tot grootste krant kon uitgroeien zegt ook wel wat.
Nu, 72 jaar na de oorlog, zijn wij nog steeds niet in staat om lessen te trekken uit ons verleden. Het slavernijverleden is te lang geleden, daarover willen we het niet meer hebben, maar op de VOC moeten we apetrots zijn. En de Tweede Wereldoorlog gedenken wij enthousiast, inclusief de koloniale oorlogen onder de noemer politionele acties, maar zelfs daar speelt nu het Godwin-taboe op.
Je mag huidige ontwikkelingen die overeenkomen met het fascisme uit de Hitlertijd niet zo benoemen, dan ben je zo’n vreselijk gutmensch en krijg je tankladingen bagger over je heen van Telegraafdochter GeenStijl.
De Duitse Joden die eind jaren 30 hun toevlucht in de regio zochten werden bij onze grens teruggestuurd. Ook de VS stuurde boten terug richting Europa. Het huidige vluchtelingenverdrag is opgesteld vanwege die schandalige houding. Nu verwijst een jonge Amsterdamse dominee naar de duizenden op de Middellandse Zee omgekomen vluchtelingen en de wereld van Jeroen Pauw en de Telegraaf is te klein. Dat dit hedendaagse drama duidelijk maakt wat er toen mis ging en zo kan bijdragen aan begrip voor toen, nee, het mag niet worden gelinkt aan onze heilige 4 mei.
In de jaren 50 verzwegen we op 4 mei de Joodse slachtoffers, nu moeten we weer zwijgen. Het is de wereld van GeenStijl die zich behalve zwarte piet ook de 4 mei gedachte heeft toegeëigend.

Geef een reactie