Grexit

Tot diep in de nacht spraken de minister van Financiën van een belastingparadijs, Jeroen Dijsselbloem, in zijn rol als voorzitter van de Eurogroep en de voormalig premier van een nog groter belastingparadijs, Jean-Claude Juncker, nu in functie als voorzitter van de Europese Commissie, met de van vroeg naar bed gaan houdende Griekse premier Tsipras.
De baas van de Europese Centrale Bank Mario Draghi, voormalig topman van de bank Goldman Sachs, de bank die Griekenland (mede) in de huidige ellende heeft gestort, wacht het resultaat rustig af. Christine Lagarde, de baas van het IMF eveneens. Zij heeft als keiharde eis aan de Grieken het versoepelen van het ontslagrecht ingebracht. Met die eis heeft zij tevens duidelijk gemaakt dat het het IMF niet gaat om een gezonde sociale economie in Griekenland, maar om een neoliberale wende. Met het versoepelen van het ontslagrecht wordt er geen baan gecreëerd en wordt er geen euro extra afgelost, dus rest een aartsconservatieve agenda. Maar het is ook oorlogspraat wanneer je weet dat de andere partij een socialistische is.
De Griekse kwestie is intussen een parlementaire enquête waard. Van de 240 miljard die de EU aan de Grieken heeft gegeven is 215 miljard direct naar ABN Amro, ING en hun Duitse en Franse collega’s gegaan. De partijen die Griekenland nu de maat nemen en hun wil opleggen bestaan voor het overgrote deel uit dezelfde lieden die de crisis daar hebben veroorzaakt. De (rijke) Grieken die het spel met de banken hebben meegespeeld en er flink van hebben geprofiteerd wonen nu in Londen. De gewone Griek mag de klappen krijgen.
Nederlandse economen weten dat dit spel niet deugt, maar helaas zien we alleen roeptoeters van het niveau GeenStijl op de tv. Zij geven een vertekend beeld van de werkelijkheid. De 400 leden van de Koninklijke Vereniging van Staatshuishoudkunde en de 400 economen werkzaam aan de universiteiten in ons land hebben niet Ayn Rand en Milton Friedman als held en voorbeeld, maar hebben onlangs (de sociaaldemocraat) Keynes uitgeroepen tot beste econoom, gevolgd door onze eigen Nobelprijswinnaar Tinbergen. Ook Krugman en Stiglitz komen in hun top 10 voor. En was het niet Krugman die waarschuwde voor een Grexit met als argument: “wat te doen als het de Grieken na een Grexit uitstekend gaat?”
Dat zou een schitterend perspectief zijn voor Spanje, Portugal, Ierland enzovoort! En die kans is niet eens zo klein, gezien de positie van de landen die niet in het lekke bootje van de euro/mark zijn gestapt. De euro is van en voor de Duitsers, en de Fransen doen slechts mee zolang de Grieken, Spanjaarden, Italianen en Portugezen meedoen. Engeland heeft het opgeven van zijn pond nooit overwogen. Nederland heeft vanwege de innige economische band met Duitsland geen andere keus dan dat land te volgen. Dijsselbloem doet dat dan ook trouw.

Geef een reactie