Eind augustus vorig jaar stond hier de post marktwerking in de praktijk. Het ging over de gunning van gehandicaptenvervoer in Friesland. De winnaar was maar liefst 1 miljoen goedkoper dan de oude Friese vervoerder. Ondanks alle trucs, het ontslagen personeel van de oude vervoerder met behoud van uitkering inhuren bijvoorbeeld, blijkt de Veluwse taxiondernemer Klomp zich toch vertild te hebben. Het bedrijf staat op omvallen.
Het wil maar niet tot opdrachtgevers doordringen dat alles staat of valt bij een goede aanbesteding en dus bij een goed bestek. En controle op de naleving daarvan natuurlijk. Het kan uiteraard ook moedwil zijn om een rammelend bestek te schrijven of de controle na te laten. De (financiële) belangen zijn vaak groot.
Een bestekschrijver kan met het stellen van eisen al een inschrijver bevoordelen. Je eist gewoon een bouwkraan van 16 ton waarvan je weet dat alleen jouw vriendje er één heeft. De anderen denken dat hun 15 tonner geen probleem zal zijn en kassa. Een mooie vakantie ligt in het verschiet.
Bij de Fyra stonden er fraaie eisen in het bestek, maar bij de uitvoering ging niemand kijken of dat bestek werd nageleefd. Niet gek dat die treinen alles deden behalve rijden.
Bij Klomp kun je stellen dat hij te goedkoop heeft ingeschreven. Daar ligt ook een verantwoordelijkheid voor de opdrachtgever. Het is net zoiets als bij heling. Biedt iemand jou iets aan voor een te lage prijs, dan kun je vermoeden dat het om gestolen waar gaat. Dus maak je je schuldig aan heling. Waarom er dan bijna nooit iemand aangifte doet terwijl er zoveel misgaat bij aanbestedingen is verdacht. De opdrachtgever en winnende inschrijver moeten dan wel vriendjes zijn, VVD-ers van het slag Van Rey en Hooijmaijers.
