Hollands gebrek aan diplomatie

De media geven bij elk internationaal optreden van Mark Rutte ruim aandacht aan iedere schouderklop of handdruk die Rutte aan een collega van een machtig land geeft. Kijk onze premier eens makkelijk en amicaal met die wereldleiders omgaan is de boodschap, vaak vergezeld door speculaties over Ruttes mogelijke topfuncties bij de EU waar die leiders hem graag zouden willen hebben. De media waren zelfs verbaasd dat hij weer opging voor Rutte 3 in plaats van de stap naar een Europese topbaan. Maar de Hollandse media en politici hebben geen goede voelsprieten voor wat de buitenlandse politici werkelijk denken achter hun beschaafde vriendelijke façade. Dat een omhelzing door Rutte vaak werd ontweken of minzaam toegelaten ontging de vaderlandse pers.

Vorige week vrijdag had Rutte zijn gesprekspartners dusdanig geschoffeerd dat zij hun vriendelijke gezicht lieten vallen en blijk gaven van hun ware kijk op onze premier. Hij was dan ook met gestrekt been de onderhandelingen ingegaan. Eerst riep hij als een Baudet dat hij de biografie van Chopin had meegenomen om eens lekker uit te lezen, een ongekende minachting voor al zijn Europese collegae, om vervolgens zijn in beton gegoten mening te ventileren zonder te willen luisteren naar de anderen. Geen wonder dat Merkel hem “kinderlijk” noemde. Macron vond het “stuitend” en “quelle arrogance” liet EU-president Charles Michel aan zijn lippen ontsnappen. Dat zijn kwalificaties waarvan je weet dat het met je internationale ambities is gedaan. Net zoals Lubbers, die Kohl had geschoffeerd, mag Rutte hooguit hopen op een bijbaantje bij de VN.

Hollanders kennen geen eer vond een Britse ambassadeur in de 19e eeuw, hij vroeg zich af waaraan hij de straf zoals hij zijn baan in Holland ervoer had verdiend. Tegen Nederlanders zijn mensen uit andere landen vaak zeer beschaafd en vriendelijk, maar ondertussen vinden zij hen een stelletje barbaren. De tactloze grove Hollander, die zijn eigen gedrag eerlijk vindt, kijkt niet verder dan de vriendelijke façade en gelooft dat zijn opponent het meent. Zo zal de Engelsman altijd zeggen dat een Hollander zo goed Engels spreekt, al was het maar omdat hij het probeert. De Nederlander gelooft echter dat hij werkelijk zo goed Engels spreekt. Om echt te weten hoe men denkt zou de Nederlander wat meer empathie moeten tonen en interesse, maar daar ontbreekt het hem aan. De Nederlander staat overal bekend als een onbehouwen botterik, behalve in Nederland.

Geef een reactie