“De overheid moet òns met harde hand aanpakken” luidde de kop van een artikel in de Volkskrant. Het is een uniek verzoek, tenminste als de harde aanpak door degene die hard moet worden aangepakt er zelf om vraagt. Het is niet de vakbond die roept om hard optreden, maar uitzendbaas Jurriën Koops. De uitzendbranche is een wildwestsector waar misstanden de enige zekerheid zijn. Koops wil dat zijn branche wordt opgeschoond, dat uitzendkrachten werkzekerheid krijgen en malafide bedrijven uit de markt worden gedrukt.
Koops wijst en passant op een tekort van de overheid. Op de vraag of er betere en meer regels moeten komen om zijn sector gezond te maken antwoordt hij ontkennend, want dat is zinloos. Er wordt nu al niet gehandhaafd op regels, dus dat is de weg niet. Handhaven is wat er moet gebeuren stelt hij.
De afgelopen 8 maanden hebben wij hetzelfde gebrek van de overheid mogen zien bij haar taak in tijden van nood. De toerusting op het handelen bij een pandemie zoals nu bij corona bleek wegbezuinigd. Alles moest van de grond af opnieuw worden opgebouwd. Na 8 maanden is er niet eens tijd geweest om voorbereidingen te treffen voor de huidige tweede golf. Handhaven van regels, controle, noodvoorzieningen, het waren favoriete bezuinigingsposten voor de rechtse Kabinetten deze eeuw. De prijs mogen wij nu betalen, in elk geval de horeca en de cultuur. Maar door gebrek aan controle zijn de ontsporingen zo ernstig dat bedrijfstakken nu zelf vragen om meer handhaving.
