Werkloos of nutteloos

Het is alweer enige tijd geleden, maar toen was verborgen werkloosheid een redelijk algemeen bekend begrip. Dankzij David Graeber (Amerikaans antropoloog en schrijver van Schuld en Bullshit Jobs) staat het fenomeen in andere woorden weer in de belangstelling: nutteloos werk. Er is een verschil, indertijd zag men ook voordeel in nutteloos werk, nu niet en trekt men de conclusies van Graeber zelfs in twijfel.
Van veel banen was het vermoeden dat ze vrij nutteloos waren, met name bij de overheid. Dat bleek echt zo te zijn want het kwam voor dat sollicitanten waren aangenomen en nooit te horen kregen wanneer zij moesten beginnen. Intussen werd wel jarenlang salaris op hun rekening gestort.
De gedachte toen was dat mensen beter nutteloos werk konden doen dan werkloos thuis te zitten. Nu worden mensen liever ontslagen om vervolgens op de huid gezeten te worden door allerlei nutteloos werk verrichtende arbeidsconsulenten, jobcoaches controleurs enz.

Uit verschillende recente onderzoeken blijkt dat bijna 40% van de werkenden het eigen werk nutteloos vindt. Dat zal men niet snel aan zijn baas vertellen. Het machismo van de manager speelt ook een rol. Hun eigen nut wordt sowieso breed betwijfeld, maar zij hebben liever 20 dan 10 man personeel onder zich. Nuttig of niet, het is een statuskwestie.
Graeber ziet het basisinkomen als oplossing. Dan kunnen mensen met nutteloos werk eerder stoppen om zelf iets nuttigs aan te pakken. Zij zijn dan niet afhankelijk van nutteloze arbeidsconsulenten, jobcoaches en controleurs. De wereld zou er flink van opknappen.

Geef een reactie