In 1968 had je al een witte pietenplan en in latere jaren werden er wel eens pieten in alle kleuren van de regenboog geschminkt, maar pas in deze eeuw is zo’n kleurverandering een wereldprobleem in Nederland geworden.
Gisteravond werd in de documentaire “zwart als roet” van Sunny Bergman heel goed blootgelegd wat er in wezen niet deugd aan zwarte piet en de pietendiscussie.
Nederland is niet het tolerante übervolk op aarde. Nederlanders zijn net zo goed racistisch als hun geëmigreerde volksgenoten in Zuid Afrika.
Confronterend was de test naar raciale voorkeuren van de Harvard University.
Ook Quinsy Gario (zelf zwart) keek lichtelijk positiever naar blanken bleek uit die test.
Sunny scoorde ook lichtelijk, maar haar vader redde dat lichtelijk niet, waarop hij verzuchtte toch iets goeds te hebben gedaan bij haar opvoeding.
Stuitend was VPRO-directeur Lennart van der Meulen, die liet weten ook zelf wel gediscrimineerd te zijn. Als student was hij D66-er terwijl zijn medestudenten dat maar niets vonden (!).
Dan moet je even aan Mark Rutte denken toen die reageerde op de pietendiscussie: “mijn Antilliaanse vrienden waren altijd heel blij dat zij zich niet hoefden te schminken met sinterklaas”.
Mijn Antilliaanse vrienden vinden het altijd heel vervelend als zij alweer door de politie worden aangehouden: “mooie auto heb je, laat de papieren maar eens zien”.
En wat zet het personeel (dat moet “zwart als roet” dus zeker gaan zien) van het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch op de deur van een zwart patiëntje: “zwarte piet”.
Nee, Lennart, daar stond niet “D66-lid”. Dat was natuurlijk net zo erg geweest.
